Facebook Retina AMD Polska

Nasza misja to:

Ochrona Polaków przed ślepotą

Choroby oczu związane z cukrzycą

Każdy chory na cukrzycę zagrożony utratą wzroku

Na szczęście utracie wzroku z powodu cukrzycowej choroby oczu można zapobiec, pod warunkiem, że została wcześnie wykryta i podjęte zostały wszelkie działania, aby utrzymać ją pod kontrolą.

Objawy retinopatii cukrzycowej

We wczesnych stadiach retinopatii zwykle nie ma żadnych objawów.

WAŻNE! Badania oczu wykonuj mimo braku objawów choroby!

Następujące objawy mogą być wynikiem retinopatii cukrzycowej i zawsze powinny zostać sprawdzone:

  • ciemne plamy lub dziury w polu widzenia
  • zamazany, zniekształcony, ciemny obraz lub podwójne widzenie
  • trudności widzenia w nocy lub zwiększona wrażliwość na światło i blask
  • częsta potrzeba zmiany okularów, jasne obwódki wokół źródeł światła, błyski i duże „kłaczki kurzu”

Zahamowanie postępu niedowidzenia

Jeśli leczenie rozpoczyna się zbyt późno lub nie jest ono skuteczne, wzrok może się znacznie pogorszyć. To istotnie wpływa na zdolność do niezależnego funkcjonowania i do radzenia sobie z nowymi okolicznościami. Jednak ze wsparciem, radą i wykorzystaniem urządzeń pomocniczych i technologii wyzwania te można przezwyciężyć, zachowując jakość życia i niezależność.

Kluczowe działania.

Regularnie chodź do lekarza rodzinnego i diabetologa, bo cukrzyca może mieć wpływ na wiele organów ciała.

Jeśli masz konkretne pytania, zadaj je lekarzowi.

Cukrzyca jest złożonym, poważnym, przewlekłym schorzeniem, mogącym mieć duży wpływ na wiele części ciała, w tym oczy, nerwy, mózg, nerki, serce i kończyny. Wpływy te są w dużej mierze wynikiem uszkodzenia naczyń krwionośnych.

Jak cukrzyca wpływa na wzrok?

Cukrzyca może wpływać na oko na kilka sposobów. Retinopatia cukrzycowa jest najpoważniejszą i najbardziej powszechną cukrzycową chorobą oczu. Inne to zaćma, jaskra i przemijające zaburzenia widzenia.

Ścisła kontrola cukrzycy (pomiary stężenia glukozy we krwi, ciśnienia krwi, stężenia lipidów we krwi, oraz modyfikacja czynników ryzyka wynikających ze stylu życia, takich jak dieta, waga, palenie tytoniu) może opóźnić początek lub czasem nawet zatrzymać progresję retinopatii.

Czym jest retinopatia cukrzycowa?

Po pewnym czasie wysoki poziom glukozy we krwi powoduje uszkodzenia drobnych naczyń krwionośnych siatkówki w tylnej części oka. Stają się one słabsze, przepuszczają płyn i mogą zostać zablokowane. Ten wczesny etap nazywa się nieproliferacyjną retinopatią cukrzycową. Na tym etapie ostrość widzenia nie pogarsza się. Konieczne są regularne wizyty u okulisty co 3 do 12 miesięcy w zależności od stopnia nasilenia choroby. Pomocna może być farmakoterapia.

Jeśli przeciekają i puchną uszkodzone naczynia krwionośne w pobliżu środkowego obszaru plamki, może postępować stopniowe i znaczące pogorszenie szczegółowego, centralnego widzenia, często w obu oczach. Schorzenie to nazywa się cukrzycowym obrzękiem plamki żółtej (DME). Obrzęk naczyń z dala od centrum plamki można zazwyczaj ograniczyć laserowo do niewielkich obszarów. Centralny obrzęk wymaga zwykle serii zastrzyków w oko aby zachować wzrok.

Niedrożność drobnych naczyń krwionośnych siatkówki może zmniejszyć dopływ tlenu. W następstwie w siatkówce rozrastają się nowe nieprawidłowe, nieszczelne naczynia krwionośne. Wrastają one do centralnej jamy oka, gdzie mogą pękać i krwawić, utrudniając widzenie. Ten proces zwany jest proliferacyjną retinopatią cukrzycową (PDR). Naczynia zabliźniają się i rozprzestrzeniają się na siatkówce, co może spowodować jej odklejenie. Jeśli PDR nie jest leczona odpowiednio wcześnie, może doprowadzić do utraty wzroku. Terapia zwykle obejmuje szereg rozległych zabiegów laserowych siatkówki obwodowej, aby powstrzymać rozrost naczyń. Ciężkie przypadki mogą wymagać operacji wewnątrz oka aby uratować wzrok.

Zapobieganie pogorszeniu wzroku i jego utracie

Przy rozpoznaniu cukrzycy: Natychmiast po zdiagnozowaniu cukrzycy koniecznie zgłoś się na kompleksowe badanie wzroku.

Następnie: Zgłaszaj się regularnie na badanie wzroku w celu identyfikacji wszelkich symptomów retinopatii w najwcześniejszym stadium, zanim powstaną uszkodzenia. Może nie być żadnych groźnych objawów początkowych, ale gdy się pojawią, wzroku można stracić błyskawicznie a uszkodzenia będą nieodwracalne.

Jak często należy badać wzrok?

Jeśli masz cukrzycę, poddawaj się kompleksowym badaniom wzroku przynajmniej co dwa lata.

Osoby chore na cukrzycę z dodatkowymi czynnikami ryzyka powinny być badane co najmniej raz na 12 miesięcy, nawet jeśli sądzą, że widzą doskonale.

Osoby z cukrzycową chorobą oczu powinny być badane co 12 miesięcy, nawet jeśli dobrze widzą, a częściej, jeśli choroba jest zaawansowana.

Jeśli zauważyłeś jakieś nagłe zmiany w widzeniu, jak najszybciej idź na badanie oczu.

Ważne przypomnienia

Im dłużej masz cukrzycę, tym większe ryzyko wystąpienia retinopatii. Dlatego ważne jest, aby regularnie wykonywać badania wzroku, nawet jeśli dotychczas niczego złego nie wykazywały.

Poinformuj okulistę, że masz cukrzycę i kiedy ją wykryto. Przestrzegaj zaleceń lekarza i nie odwołuj ani nie opóźniaj wizyt, chyba że jest to absolutnie konieczne.

Z czasem u większości osób z cukrzycą pojawi się retinopatia, jednak jej nasilenie ściśle zależy od sposobu leczenia.

Będąc cukrzykiem postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza rodzinnego lub diabetyka.

Informujemy, radzimy

W związku z rozpoczęciem przez Stowarzyszenie Retina AMD Polska projektu „Społeczny audyt leczenia wysiękowej postaci AMD w Polsce” zwracamy się z prośbą do osób, które zachorowały na tę postać choroby, do podzielenia się swoimi doświadczeniami na każdym etapie leczenia.

Chcielibyśmy przeprowadzić wywiady z jak największą ilością chorych, co pozwoli na wiarygodne przedstawienie możliwości i jakości leczenia wysiękowego AMD w Polsce.

Rezultaty naszych badań przedstawione zostaną w formie Raportu i szeroko nagłośnione.

Wywiady z pacjentami będą anonimowe, a informacje o danych osobowych nie będą nigdzie przekazywane.

Apelujemy o szeroki odzew, gdyż tylko w ten sposób możemy podjąć próbę zmiany rzeczywistości.

Oczekujemy na Państwa zgłoszenia na adres mailowy retinaamd@retinaamd.org.pl z podaniem swoich telefonów, a wolontariusze stowarzyszenia Retina AMD Polska zadzwonią do Państwa i umówią się na przeprowadzenie wywiadu telefonicznego.

logosy

Aktualności

Polski Związek Niewidomych zaprasza mieszkańców Warszawy i okolic na spotkanie dotyczące jakości i dostępności usług medycznych, które odbędzie się 8 kwietnia 2015 roku, o godzinie 11:00,
w Sali Konferencyjnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego przy ul. Jagiellońskiej 26 w Warszawie.

Spotkanie to jest jednym z cyklu spotkań, które dobywają się w całej Polsce. Współorganizatorami są Mazowiecki Urząd Marszałkowski oraz Wojewódzki Konsultant w dziedzinie okulistyki – prof. dr hab. n. med. Iwona Grabska-Liberek. Partnerem merytorycznym konferencji jest Fundacja Lege Pharmaciae.

Uczestnictwo w spotkaniu jest bezpłatne, nie obowiązują zapisy.

Celem spotkania jest dostarczenie pacjentom wiedzy niezbędnej do tego, by mogli w świadomy sposób podejmować decyzje dotyczące korzystania z usług medycznych świadczonych przez szpitale.

Na spotkanie składać się będą trzy wykłady:

  1. Dostępność leczenia okulistycznego, w tym leczenia zaćmy.
  2. Wpływ pacjenta na jakość usług medycznych świadczonych przez szpital na przykładzie zabiegu zaćmy.
  3. Prawo pacjenta do wyboru opcji leczenia.

W spotkaniu wezmą udział:

  • prof. dr hab. n. med. Iwona Grabska-Liberek – Ordynator Oddziału Klinicznego Okulistyki Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego im prof. W. Orłowskiego CMKP, Wojewódzki Konsultant w Dziedzinie Okulistyki
  • dr n. med. Piotr Tesla – Oddział Kliniczny Okulistyki Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego im prof. W. Orłowskiego CMKP
  • Katarzyna Sabiłło – Prezes Fundacji Lege Pharmaciae
  • Anna Woźniak-Szymańska – Prezes Zarządu Głównego Polskiego Związku Niewidomych
  • Małgorzata Pacholec – Dyrektor Polskiego Związku Niewidomych
  • Przedstawiciel Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego

Spotkanie pasterskim błogosławieństwem obdarzył Ks. Kardynał Kazimierz Nycz, Arcybiskup Metropolita Warszawski.

Aktualności

Polski Związek Niewidomych przygotował petycję do Ministerstwa Zdrowia i Narodowego Funduszu Zdrowia o wprowadzenie możliwości dopłat do świadczeń medycznych celem podniesienia ich jakości. Zachęcamy do przyłączenia się do apelu o prawo pacjentów do skorzystania z rozwiązań medycznych podnoszących standard zabiegu, a nieobjętych finansowaniem NFZ, bez jednoczesnej utraty prawa do refundacji całego świadczenia.

Petycję można pobrać klikając w poniższy link (plik .pdf, plik .doc) i wypełnioną przynieść do siedziby PZN lub poprzeć na stronie internetowej

Aktualności

W Polsce każdego roku przybywa aż 14 tys. pacjentów, którzy narażeni są na nieodwracalną ślepotę. Jednocześnie zaledwie co 20 chory ma szansę na bezpłatne leczenie, gdyż nadal brakuje programu lekowego. Dlatego Stowarzyszenie Retina AMD, Stowarzyszenie AMD i Polski Związek Niewidomych podpisały apel w imieniu chorych na zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD). Skierowany on został do instytucji odpowiedzialnych za politykę zdrowotną, a jego celem jest uzyskanie dostępu do lepszego leczenia i utworzenie specjalnego programu leczenia AMD. Apel poparło 10 organizacji zrzeszających osoby niewidome i niedowidzące.

23 marca (poniedziałek) 2015 r. o godz. 11:00 w Tyflogalerii Polskiego Związku Niewidomych przy ul. Konwiktorskiej 7 odbędzie się konferencja podczas której odczytana zostanie treść apelu.

Aktualności

Jestem osobą chorującą od 20 lat na Chorobę Stargardta – młodzieńcze zwyrodnienie plamki żółtej. Od września 2011 roku prowadzę stronę na facebooku gdzie zamieszczam informacje jak żyć ze Stargardtem.

Jestem tyflopedagogiem i logopedą, żyję pełnią życia, mimo iż widzę 8% tego co zdrowy człowiek; pracuję i utrzymuję się od wielu lat sama.
Z doświadczenia wiem, że na wiele moich pytań nikt nie umiał i nadal nie umie udzielić odpowiedzi. Ludzie są zagubieni i bardzo się martwią, co dalej będzie gdy dostają diagnozę. Ja założyłam tą stronę bo chcę pomagać, chcę się dzielić moją wiedzą, doświadczeniem i pozytywnym spojrzeniem.

Potrzeba jest na pewno wielka bo już napisało do mnie kilka osób ze Stargardtem. Odpowiadam na ich pytania, dzielę się moją widzą i teoretyczną i praktyczną. Jestem też gotowa spotykać się z ludźmi i pokazywać im, że można żyć).

Oto link:)

https://www.facebook.com/chorobastargardta

Aktualności

Szanowni Państwo
Z przyjemnością informujemy, że Retina AMD Polska rozpoczęło od 16 lutego 2015 r. realizację projektu pod nazwą:

„Społeczny audyt leczenia wysiękowej postaci AMD w Polsce”.

Projekt jest realizowany w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z funduszy EOG.

Jego celem jest ustalenie czy pacjenci z AMD w Polsce są leczeni według przyjętych przez międzynarodowe towarzystwa medyczne wytycznych i czy oferowane świadczenia są wystarczające.

logosy

Więcej informacji w zakładce: Społeczny audyt leczenia wysiękowej postaci AMD w Polsce

Aktualności

Koleżanki i Koledzy, Przyjaciele Retiny,

z wielkim smutkiem i żalem informujemy, że w dniu 31 stycznia 2015 r. odszedł od nas w wieku 78 lat nasz kolega , członek naszego stowarzyszenia Janusz Rozum.

Niemal niewidzący, mimo ciągle pogarszającego się wzroku prowadził aktywne życie, angażując się w projekty z udziałem osób niewidomych.

Pogodny, kochający życie, ludzi i przyrodę, wyrozumiały dla ludzkich słabości zarażał wszystkich swoją radością i humorem.

Był dla nas, cierpiących na schorzenia plamki żółtej wzorem jak można ciekawie żyć pomimo utraty wzroku.

„Daję sobie radę. Słucham zapisów tekstowych na płytach. Jestem uparty i kiedy bardzo mnie coś zainteresuje, wyciągam lupę powiększającą 12 razy i litera po literze czytam tekst wydruku lub ksero. Jest to wymagające czasami mam tego dosyć, ale chęć dowiedzenia się czegoś nowego jest tak silna, że nie mogę się temu oprzeć.” – opowiadał o sobie w jednym z wywiadów.

Zawodowo spełniał się jako wykładowca ekologii na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej, prywatnie przyjaciel i wielki znawca bocianów, o których wiedział wszystko i potrafił pięknie o nich opowiadać.

Nasz „profesor od bocianów” dr inż. Janusz Rozum dzielił się swoją wiedzą naukową na spotkaniach z niewidomymi w Klubie Horyzont Polskiego Związku Niewidomych. Był przekonany, że niewidomi potrzebują tej wiedzy i przekazywał ją w sposób niezwykle barwny.
Będzie go nam bardzo, bardzo brakować.

Aktualności

Zgodnie z ustawą z 22.07.2014 NFZ ma obowiązek wskazać pacjentowi świadczeniodawcę (lekarza, szpital, przychodnię), który zrealizuje dane świadczenia (np. zastrzyki preparatami VEGF) oraz pierwszy wolny termin u takiego świadczeniodawcy:

„Oddział wojewódzki Funduszu informuje świadczeniobiorcę, na jego żądanie, o możliwości udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej przez świadczeniodawców , którzy zawarli umowę o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej z tym oddziałem , średnim czasie oczekiwania na dane świadczenie opieki zdrowotnej oraz pierwszym wolnym terminie udzielenia świadczenia”

W tym celu w NFZ została uruchomiona infolinia:

Infolinia (8:00-16:00)

800 392 976
22 572 60 42

Informacja mailowa:

kolejki@nfz.gov.pl

Każdy wojewódzki fundusz ma także swoją infolinię.

Nowa internetowa strona dotycząca kolejek:

Pod tym linkiem jest wyszukiwarka:
http://kolejki.nfz.gov.pl/

W wypadku AMD w okienku „jakiego świadczenia szukasz?” należy wybrać: LECZENIE WYSIĘKOWEJ POSTACI AMD Z ZASTOSOWANIEM INIEKCJI DOSZKLISTKOWYCH PRZECIWCIAŁA MONOKLONALNEGO ANTY-VEGF

Po wybraniu województwa (można też wybrać miejscowość) dostajemy pełną listę szpitali, gdzie można zrobić zabieg, wraz w wolnymi terminami.

Pod poniższym linkiem można zapoznać się z tzw. ABC Pacjenta na temat kolejek na świadczenia.
http://www.nfz.gov.pl/new/index.php?katnr=11&dzialnr=2

Aktualności, Informujemy, radzimy

Zamieszczony poniżej poradnik udostępniła nam australijska fundacja Macular Disease Foundation Australia.

W Polsce osoby dotknięte dysfunkcją wzroku mogą uzyskać informacje o sposobach rehabilitacji i szkoleniach w okręgowych placówkach Polskiego Związku Niewidomych (strona internetowa www.pzn.org.pl).

Poradnia dla słabowidzących funkcjonuje w Warszawie w Centralnej Przychodni Rehabilitacyjno-Leczniczej Polskiego Związku Niewidomych Wwa, ul. Karmelicka 26.

Tłumaczenie Poradnika – wolontariuszka Anna Wszołek.

Co to jest niedowidzenie?

Za niedowidzącą uznaje się osobę, której widzenie jest ograniczone lub zaburzone i nie może być odpowiednio skorygowane chirurgicznie czy przy pomocy tradycyjnych okularów lub soczewek kontaktowych.

Niedowidzenie może dotknąć ludzi w każdym wieku i ma wpływ na wiele aspektów życia, zarówno w domu jak i w miejscu pracy. Może powodować problemy z czytaniem i korzystaniem z komputera, telefonu, oglądaniem telewizji, rozpoznawaniem twarzy, a także z codziennymi czynnościami takimi jak gotowanie.

Niedowidzenie polega często na utracie ostrości, ale może również objawiać się ograniczeniem pola widzenia, nadwrażliwością na światło, zniekształceniem obrazu lub utratą kontrastu. Może być następstwem wady wrodzonej, urazu albo choroby.

Czy pogorszenie widzenia jest objawem starzenia się?

Utrata wzroku to nie tylko naturalna konsekwencja starzenia się.

Z wiekiem nasze ciało się zmienia, oczy też. Jednak zmiany te nie powodują drastycznego pogorszenia wzroku. Objawy niektórych chorób oczu mogą być błędnie traktowane jako normalne w starszym wieku.

Głównymi przyczynami utraty wzroku są stany chorobowe oczu i innych organów. Wiedza, jak najlepiej wykorzystać pozostałe widzenie i jak dostosować się do nowych okoliczności, a przede wszystkim pozytywne nastawienie, z pewnością pomagają.

Co z osobami młodymi?

Mimo, że utrata wzroku to na ogół problem osób starszych, młodzi dorośli i dzieci mogą również zachorować i ulec urazom, które spowodują ślepotę.
W młodości lub w średnim wieku utrata wzroku może być szczególnym wyzwaniem: w pracy, w edukacji, kontaktach towarzyskich oraz w domu. Pomoc niedowidzącym ma kluczowe znaczenie dla nich samych oraz ich rodzin, opiekunów i przyjaciół.

Właśnie usłyszałeś diagnozę?

Zawsze potrzeba czasu, aby dostosować się do nowych okoliczności i utrata wzroku nie jest wyjątkiem. Wiele osób odczuwa niedowierzanie, obawę a nawet depresję. To, co wydaje się trudnością nie do pokonania dla kogoś, kto właśnie dowiedział się o groźbie utraty wzroku, może stać się tylko kolejnym elementem codziennego życia po niewielkich korektach.

Pierwsze kroki kogoś, komu właśnie postawiono diagnozę:

  1. Nie podejmować żadnych szybkich decyzji dotyczących zatrudnienia, aktywności, planów na przyszłość i stylu życia.
  2. Zasięgnąć porad ze wszystkich dostępnych źródeł.
  3. Wziąć głęboki oddech, zatrzymać się i spokojnie wybrać własną drogę, która prowadzi do najlepszych rezultatów.
  4. Jak najszybciej nawiązać kontakt z organizacjami społecznymi i rehabilitacyjnymi. To zapobiegnie groźbie wykluczenia.

Jeśli po rozpoznaniu stwierdzimy jakieś oznaki wycofania, lęku lub depresji, trzeba natychmiast szukać pomocy u lekarza np. rodzinnego.

Sprawdzone rady:

  • Omówienie diagnozy z rodziną i przyjaciółmi
  • Zachowanie dotychczasowej aktywności
  • Uczenie się nowych umiejętności i dostosowywanie starych do nowych okoliczności
  • Informowanie przyjaciół, jak mogą być pomocni
  • Utrzymanie dotychczasowych działań społecznych i poszukiwanie wsparcia ze strony rówieśników i przyjaciół
  • Poznawanie nowych osób i sposobów spędzania czasu
  • Włączanie się do grup wsparcia rówieśników
„Jedną z najtrudniejszych rzeczy po diagnozie była niepewność. Ile wzroku stracę i jak długo to potrwa? Podjąłem kilka decyzji co do stylu życia i pracy, które były prawdopodobnie bardziej reaktywne niż pozytywne. Z czasem nabrałem pewności, że mogę panować nad sytuacją. Zagrożony jest mój wzrok, a nie moje życie.”

Co teraz?

Kolejny etap to przejęcie kontroli nad sytuacją. Im więcej człowiek wie o swoim stanie, jego skutkach i możliwości radzenia sobie z wyzwaniami, tym mniej bezradny się czuje. Na początku warto omówić z okulistą indywidualne problemy i potrzeby.

Ludzie tracący wzrok mają różne dolegliwości.

Dlatego ważne jest, aby korzystać z dostępnej rehabilitacji, usług pomocniczych, środków pomocniczych i urządzeń, dostosowanych do indywidualnych potrzeb.

Opanowanie sytuacji

Ocena stopnia utraty wzroku

Pełna ocena wzroku jest niezbędna do ustalenia indywidualnej strategii pomocy. Przeprowadza się testy, aby określić, co najlepiej pasuje do indywidualnych wymagań. Ocena pomoże choremu zrozumieć zaburzenia widzenia i sposób maksymalnego wykorzystania pozostałego potencjału.

Porady dotyczyć będą zastosowania aparatów oraz urządzeń powiększających i oświetlających do czynności takich jak czytanie, pisanie i rekreacja. Pomoże to maksymalnie wykorzystać potencjał wzroku.

Badania wykonuje się w klinice okulistycznej. Optycy również je prowadzą, ale nie wszyscy.

Szukaj wskazówek, porad i wsparcia

Usługi okulistyczne to porady, pomoc, informacje przydatne w codziennych zadaniach. Zapewniają również wsparcie i pomoc poprzez indywidualne doradztwo i grupowe warsztaty.

Grupy wsparcia mogą zapewnić przyjazną atmosferę, w której ludzie w podobnej sytuacji dzielą się osobistymi doświadczeniami.

Doradcy pomagają dobrać sprzęt i uczą, jak się nim posługiwać.

Prowadzą naukę orientacji i poruszania się, aby czuć się pewnie w okolicy lub w drodze do pracy i z pracy.

Niektóre osoby mogą potrzebować specyficznych urządzeń wizualnych i indywidualnego szkolenia. Wielu osobom niezbędne jest więcej niż jedno urządzenie, a niektórym trzeba pomóc dokonać zmian w domu i w miejscu pracy.

„Moje lokalne stowarzyszenie niewidomych było wspaniałe. Terapeuta zajęciowy przyszedł do domu i dał mi wiele przydatnych wskazówek na temat sposobów radzenia sobie z rzeczami dla mnie bardzo trudnymi. Proste rozwiązania zmniejszają prawdopodobieństwo skaleczenia albo poparzenia przy przygotowywaniu kolacji. ”

Dowiedz się jak najwięcej o środkach pomocniczych i sposobach adaptacji

Wiadomo, że ludzie, którzy niedawno stracili wzrok muszą odzyskać poczucie kontroli. Jednym ze sposobów jest wykorzystanie urządzeń, które pomagają utrzymać niezależność.

Istnieje wiele takich środków. Można je uzyskać od organizacji działających na rzecz osób niedowidzących.

Przedmioty pomocne w codziennym życiu, takie jak wskaźniki poziomu cieczy, separatory monet czy mówiące zegary i zegarki są natychmiast dostępne.

Lupy optyczne, elektroniczne notatniki, kieszonkowe teleskopy i regulowane lampy mogą pomóc w czytaniu i pisaniu. Takie urządzenia upraszczają codzienne zadania, od czytania etykiet w supermarketach, samodzielności w zakupach do wypełniania formularzy urzędowych.

Technologia zmienia się szybko i umożliwia dostęp do wielu działań wcześniej niedostępnych dla niewidomych. Elektroniczne urządzenia powiększające (zwane CCTV) mogą wielokrotnie powiększyć tekst na ekranie. Dostępne jest oprogramowanie komputerów, które może powiększać ikony i tekst na ekranie i wybierać opcje mowy. Są też nowe i ekscytujące osiągnięcia technologiczne, które umożliwiają natychmiastowy dostęp do książek i gazet.

„Komputery tyle zmieniły. Kontrast jest świetny, na ekranie można przeczytać więcej niż w druku, a czasem to komputer mi czyta. Co jeszcze ważniejsze, w internecie mogę znaleźć informacje o moim stanie i dzielić się doświadczeniami z całą wspólnotą ludzi, którzy mają, mieli lub będą mieć takie problemy jak ja. „

Zachowaj kontrolę

Bądź poinformowany

Wizyta u okulisty

Zdiagnozowanie choroby oczu i wad wzroku na pewno jest przygniatające i przykre. W takiej sytuacji trudno zapamiętać, co powiedział lekarz okulista czy optyk w czasie konsultacji.

Poniższe wskazówki pomogą uzyskać maksymalne korzyści z wizyty:

Jeśli czujesz, że nie wszystko zrozumiałeś:

  • zrób notatki
  • poproś znajomego lub członka rodziny aby uczestniczył w wizycie
  • poproś znajomego lub członka rodziny aby też robił notatki i później omówił je z tobą
  • poproś lekarza o zapisanie instrukcji
  • poproś o dalsze informacje jeśli nadal masz wątpliwości
  • dowiedz się, czy drukowane broszury są dostępne
  • zadzwoń do odpowiedniej organizacji wspierającej.

Wizyta w poradni okulistycznej

Poniższe pytania mogą pomóc uzyskać maksymalne korzyści z kontaktu ze specjalistami:

  • Jak pogorszenie widzenia wpłynie na sposób życia?
  • Czy istnieją jakieś specjalne urządzenia, aparaty, czy oświetlenie, które będą pomocne w domu, w pracy i na spotkaniach towarzyskich?
  • Czy będę musiał przejść szkolenie oraz w jaki sposób je wyszukać?
  • Jakie inne wsparcie jest dostępne?
  • Czy są jakieś grupy samopomocy lub wzajemnego wsparcia?

Podsumowanie

  • Jasna komunikacja jest warunkiem partnerskiej współpracy między osobą z wadą wzroku, jej lekarzem i dostawcą usług.

Osoby z wadami wzroku, ich rodziny i przyjaciele są najlepszymi adwokatami wsparcia. Ważne jest, aby z uporem zadawać ważne pytania aż do uzyskania zadowalającej informacji.

Przyjęcie strategii radzenia sobie

Wiele strategii pomaga przezwyciężyć wyzwania jakie niesie niedowidzenie.
Należą do nich:

  • Pozytywne nastawienie i realistyczne cele
  • Elastyczność i aktywne uczenie się nowych umiejętności a potem ich stosowanie
  • Dystans do siebie samego
  • Akceptacja ograniczeń i pewna tolerancja wobec siebie
  • Aktywne poszukiwanie wsparcia od innych
  • Przyjęcie postawy „poradzę sobie”.

Osoby z wadami wzroku, zwłaszcza te, którym w ostatnim czasie postawiono diagnozę, mogą potrzebować pomocy, aby:

  • znaleźć źródło pomocy i szkolenia
  • pozostać zaangażowanym członkiem swojej społeczności

Niektórzy mogą załamać się lub odczuwać tak silny niepokój, że potrzebne będą profesjonalne rady i / lub wsparcie rówieśników. Należy zasięgnąć porady natychmiast, jeśli są jakieś problemy.

Podstawowe rady dla słabo widzących

Są proste praktyczne sposoby przystosowania otoczenia do potrzeb niedowidzących, zwiększając w ten sposób ich zdolność do utrzymania codziennej aktywności.

  • Dodatkowe źródło światła dla konkretnych zadań może znacznie poprawić widzenie. – bezpośrednie oświetlenie z tyłu zmniejsza odblask. Można dobrać rodzaje światła najlepsze dla osób z daną chorobą. Informować o tym powinni okuliści lub rehabilitanci wzroku.
  • Zorganizowanie codziennego życia jest ważnym elementem utrzymania niezależności. Rzeczy należy przechowywać w tym samym miejscu.
  • Dobór przedmiotów codziennego użytku, takich jak duży druk, kontrastowe kolory i dotykowe oznaczenia ułatwiają osobom niedowidzącym samodzielne życie.

Podstawowe ulepszenia to:

Poprawa oświetlenia:

  • Stosuj bezpośrednie oświetlenia z tyłu. Upewnij się, że schody, łazienki, kuchnie i inne obszary działalności są dobrze oświetlone.

Zwiększ kontrast:

  • Używaj białych filiżanek do kawy i stawiaj białe talerze na ciemnym matowym blacie. Pisz cienkopisem, nie długopisem. Miej ciemną i jasną deskę do krojenia. Siekaj ciemne produkty (np. steki) na jasnej i jasne (np. cebulę) na ciemnej desce.

Ogranicz olśnienie:

  • Noś okulary z filtrem albo nakładki kiedy wychodzisz. Błyszczące powierzchnie przykrywaj tkaniną.

Powiększ:

  • Skopiuj i powiększ przepisy, instrukcje, adresy,
  • Zainstaluj oprogramowanie komputerowe umożliwiające powiększanie.

Etykiety:

  • Używaj jasnych, kontrastowych etykiet i ciemnych flamastrów. Tarcze, przyciski, piloty AGD oznacz farbami dotykowymi.

Organizuj wyjścia i myśl z wyprzedzeniem:

  • Obmyślanie przedsięwzięć może mieć duże znaczenie dla osób z wadami wzroku. Np.przed wyjściem wypełnij ew. formularze i druki przy dobrym oświetleniu.
„Jedną z pierwszych rzeczy, których się nauczyłem to siadanie plecami do okna na spotkaniach lub podczas rozmów z przyjaciółmi. Przynajmniej mam większą szansę zobaczyć do kogo mówię”.

Orientacja i mobilność

Celem szkoleń w zakresie orientacji i poruszania się jest utrzymanie, odzyskanie i wzmocnienie niezależności. Nie każdy ich potrzebuje, ale jednak dużo one dają.

Uczy się orientacji w przestrzeni i bezpiecznego poruszania, pewnie i niezależnie, czy to w domu, biurze czy na zewnątrz. Programy są dostosowane do indywidualnych potrzeb i mogą obejmować wykorzystanie środków pomocniczych.

Problemy, które mogą występować w wyniku pogorszenia wzroku:

  • Utrata postrzegania głębokości: trudno określić czy stopień jest wysoki czy niski
  • Utrata wrażliwości na kontrast: trudno zobaczyć krawężnik czy stopień, lub nie można odróżnić kałuży od wyrwy w chodniku
  • Problemy z kolorami lub odległością: trudno jest określić czy światło jest czerwone czy zielone lub odczytać napis na znaku drogowym
  • Niemożność zobaczenia ciemnych plam lub blokada widzenia centralnego: utrudnia identyfikację obiektów lub zauważenie przeszkody
  • Ograniczenie pola widzenia: trudno poruszać się ze względu na ograniczone widzenie peryferyjne
  • Niezdolność do zobaczenia i rozpoznania twarzy: utrudnia komunikację i może być mylące.

Orientacja i poruszanie się

Wokół domu

  • Umieść kontrastowe paski antypoślizgowe na przednich krawędziach stopni, co ułatwi ich zobaczenie. To może zmniejszyć ryzyko upadków. Najlepiej przykleić pasek szerokości 5 cm na skraju stopnia.
  • Umieść krzesło w pobliżu drzwi tak, żeby po wejściu móc poczekać aż oczy dostosują się do nowego oświetlenia
  • Drzwiczki szafek i szuflady powinny być zawsze zamknięte, a przybory zawsze odkładane w to samo miejsce
  • Zaznacz klamki i progi taśmą odblaskową
  • Należy pamiętać o schodkach, stopniach i różnicy poziomów

W kuchni

  • Zainstaluj w kuchni dobre oświetlenie
  • Jeśli to możliwe, używaj naczyń i garnków w kolorze, który kontrastuje z blatem
  • Wymień gniazdko elektryczne na kontrastujące z kolorem ściany
  • Oklej krawędzie gniazdek elektrycznych i blatów szeroką taśmą w kontrastowym kolorze
  • Jeśli powierzchnia kuchenki jest jasna, należy rozważyć używanie garnków i patelni w ciemnych kolorach
  • Jasne nakrycia stawiaj na ciemnym obrusie i odwrotnie
  • Oznacz często używane ustawienia kuchenki i innych urządzeń etykietami dotykowymi, takimi jak rzep
  • Opisz zawartość słoików i puszek grubym czarnym markerem na wieczkach i w kartach katalogowych wielokrotnego użytku
  • Usuń małe dywaniki z kuchni. Nie są one łatwo widoczne i mogą być śliskie
  • Zamykaj drzwi szafek i szuflady, a przybory odkładaj za każdym razem w tym samym miejscu
  • Stosuj metodę zegara określającą, gdzie znajdują się niektóre pokarmy na talerzu. Na przykład, „ryż jest na trzeciej fasolka na siódmej”

W łazience

  • Używaj podświetlanych i powiększających luster
  • Używaj kolorowej pasty do zębów dobrze widocznej na białej szczoteczce do zębów
  • Wyciskaj pastę na palec, a następnie przenoś na szczoteczkę
  • Używaj ręczników w kolorze kontrastującym z wystrojem łazienki
  • Używaj gumowej maty w wannie
  • Wrzuć kolorowe gąbki podczas nalewania wody do kąpieli, które wskażą jej poziom
  • Oznacz aktualne leki grubą czarną literą na każdej buteleczce
  • Używaj pudełeczek na pigułki opisanych dużym drukiem
  • Maty do kąpieli po każdym użyciu składaj na brzegu wanny aby uniknąć potknięcia

Samodzielne podróżowanie

Niektórym niewidomym lub niedowidzącym potrzebującym czasu na dostosowanie się, wsparcie opiekuna w organizowaniu podróży może być bardzo pożyteczne.

W podróży

  • Wybieraj dobrze oświetlone trasy
  • Szukaj alternatywnych tras omijających niebezpieczne skrzyżowania i przebudowy
  • Wykorzystuj wypukłe oznakowania poziome i światła do orientacji
  • Uważaj na krawężniki
  • Tam, gdzie to możliwe, korzystaj z wind
  • Jeśli to możliwe, trzymaj się poręczy na schodach
  • Przechodź przez ulicę kiedy sam widzisz i jesteś widziany
  • Jeśli to możliwe, przechodź na światłach
  • Pamiętaj, że samochody najczęściej jadą jeden za drugim
  • Rozróżniaj monety przez dotyk i różnie składaj banknoty. Spróbuj także oddzielnie przechowywać je w różnych częściach portfela
  • Poświęć chwilę, aby pozwolić oczom dostosować się po wejściu do słabo oświetlonego pomieszczenia
  • Noś przy sobie lupę i / lub latarkę do czytania etykiet, metek, przycisków windy lub kierunkowskazów
  • Nagrywaj na mini magnetofon lub telefon listy zakupów, a nie walcz z odręcznie pisanymi karteczkami
  • Używaj prowadnic do podpisywania.

Korzystanie z transportu publicznego

  • Zaplanuj podróż z wyprzedzeniem
  • Przygotuj się na przyjazd autobusu, żeby mieć pieniądze i bilety pod ręką
  • Poproś kierowcę, aby zaczekał aż usiądziesz
  • Po wejściu powiedz kierowcy autobusu, gdzie chcesz wysiąść
  • Usiądź w przedniej części autobusu, w pobliżu drzwi

Styl życia i hobby

Osoby z wadami wzroku często mówią, że nie mogą rozpoznać ludzi na ulicy. Powoduje to zakłopotanie w sytuacjach społecznych, ponieważ nie widzą mimiki i ruchów rozmówcy. Z tego powodu niektóre osoby z wadą wzroku wolą uniknąć interakcji społecznych.

Warto rozważyć towarzystwo przyjaciela, które sprawi, że początek będzie łatwiejszy. Wytłumaczy ludziom, że nie widzisz uśmiechów i gestów i zachęci do przedstawienia się tylko mową.

  • Czytanie i codzienne czynności można usprawnić na wiele sposobów
  • Czytanie lub grę na instrumencie muzycznym można kontynuować dzięki odrobinie cierpliwości i wysiłku. Nuty można powiększyć za pomocą kserokopiarki , szukaj powiększonych krzyżóweki i kart do gry
  • Miłośnicy sportu mogą również przemyśleć programy ćwiczeń. Spacer z przyjacielem, a nie samodzielnie po pobliskiej ścieżkę spacerowej lub nieco dłuższy po obwodnicy umożliwia dłuższe ćwiczenia. Stacjonarne rowery i inny sprzęt są w większości sal gimnastycznych czy klubów fitness i stanowią doskonały sposób aktywnego wypoczynku.

Konieczna zmiana stylu życia ze względu na złe widzenie wymaga elastyczności i cierpliwości. Trudno zrezygnować ze starego hobby czy sportu. Ważne jest, aby nastawić się pozytywnie i szukać pomocy w razie potrzeby. Proste wskazówki pomogą zachować aktywność nie obniżając jakości życia i niezależności.

„W wieku 39 lat wykryto u mnie zwyrodnienie plamki żółtej. Szukałem profesjonalnej pomocy i nastawiłem się na to, co mogłem zrobić, a nie na to, czego nie mogłem. Uważam, że postawa „mogę” poprawia jakość życia.”
Barry Clarke Księgowy i Dyrektor firmy

Zrozumienie depresji

Wielu dorosłych i młodych ludzi żyje z depresją. Może ona dopaść osobę z nowo rozpoznaną chorobą. Badania wykazały, że ludzie, którzy mają zwyrodnienie plamki żółtej doświadczają depresji tak samo jak ludzie z rakiem i chorobą serca. Świadomość, że wystąpienie ryzyka depresji przy utracie wzroku ma podstawowe znaczenie, ponieważ ważne jest jej wczesne wykrycie.

Co to jest depresja?

Depresja to coś więcej niż tylko zły nastrój, to poważna choroba. Ludzie z depresją mają trudności w funkcjonowaniu na co dzień. Depresja może mieć poważne skutki dla zdrowia fizycznego i psychicznego.

Jaka jest różnica między depresją a obniżonym nastrojem?

Ktoś może być chory, jeśli dłużej niż dwa tygodnie:

  • jest smutny, przygnębiony lub nieszczęśliwy przez większość dnia

LUB

  • stracił zainteresowanie lub przyjemność w wykonywaniu większości swoich codziennych zajęć

I

  • doświadcza objawów co najmniej trzech z następujących kategorii:
Zachowania Uczucia Myśli Objawy fizyczne
  • Zaprzestanie wychodzenia
  • Unikanie najbliższej rodziny i przyjaciół
  • Rezygnacja z przyjemności
  • Unikanie zadań w pracy
  • Oparcie się na alkoholu i lekach uspokajających
  • Brak koncentracji
  • Przybity
  • Winny
  • Wrażliwy
  • Sfrustrowany
  • Brak zaufania do siebie
  • Nieszczęśliwy
  • Niezdecydowany
  • Rozczarowany
  • Zrozpaczony
  • Smutny
  • „Jestem do niczego.”
  • „Nigdy nic dobrego mnie nie spotkało.”
  • „Nie warto żyć.”
  • „To moja wina.”
  • „Jestem bezwartościowy.”
  • Ciągłe zmęczenie
  • Choroba i zaniedbanie
  • Bóle głowy i mięśni
  • Szum w głowie
  • Problemy ze snem
  • Utrata lub zmniejszenie apetytu
  • Znacząca zmiana wagi

Każdy doświadcza kilku lub wszystkich tych objawów od czasu do czasu, lecz gdy symptomy są poważne i trwałe, trzeba zwrócić się do specjalisty.

Depresja jest uleczalna a skuteczne terapie są dostępne. Warunkiem jest wczesne wykrycie.

Depresja u osób starszych

U tych osób przyczyny depresji mogą być różne. Smutek pojawia się na skutek fizycznej choroby lub straty osobistej, ale depresja nie jest normalną częścią składową starzenia się. Pewne czynniki sprawiają, że osoby starsze są bardziej narażone na depresję:

  • Narastanie problemów zdrowotnych
  • Przewlekły ból
  • Utrata niezależności, kontaktów, pracy i dochodów, poczucia własnej wartości, mobilności i elastyczności
  • Izolacja społeczna
  • Znaczące zmiany w sytuacji mieszkaniowej, niemożność samodzielnego dbania o siebie
  • Pójście do szpitala
  • Szczególne rocznice i przywołane wspomnienia

Czy depresja jest uleczalna?

Różne typy depresji wymagają różnych terapii. Mogą to być ćwiczenia fizyczne przy łagodnej depresji lub zabiegi psychologiczne i farmakoterapia w ostrzejszej postaci. Wsparcie otoczenia również odgrywa ważną rolę w leczeniu.

Co można zrobić?

Depresja musi być rozpoznana. Kluczem do skutecznego leczenia jest odpowiednia ocena przez lekarza rodzinnego lub Pracownika służby zdrowia. Zarówno najbliżsi jak i opiekunowie zawodowi są nieocenionym źródłem informacji na temat zmian osobowości pacjenta.

Jeśli podejrzewasz, że Ty lub ktoś Ci bliski może przeżywać depresję, porozmawiaj z lekarzem, ewentualnie zadzwoń pod numer zaufania.

Jak może pomóc rodzina, przyjaciele i opiekunowie?

  • Zaproponuj wizytę u lekarza lub specjalisty
  • Pomóż umówić się na spotkanie i zorganizuj transport
  • Zaoferuj pomoc w domu
  • Jeśli ktoś ma przepisane leki przeciwdepresyjne zachęcaj go do przyjmowania ich. Weź udział w wizycie u lekarza
  • Jeśli chory skarży się na skutki uboczne leków zachęć go do omówienia ich z lekarzem
„W młodym wieku stwierdzono u mnie chorobę Stargardta. Utrata wzroku jest katastrofą, ale życie z wadami wzroku nie musi nią być. Stowarzyszenia i organizacje zajmujące się osobami z dysfunkcją wzroku mogą Ci pomóc wybrać potrzebne narzędzia, aby przetrwać i rozwijać się.”

Przyczyny utraty wzroku

Główne choroby oczu to: zwyrodnienie plamki żółtej, zapalenie siatkówki, barwnikowe zwyrodnienie siatkówki, jaskra, retinopatia cukrzycowa i zaćma.

Słownik przydatnych pojęć

1.Technologia adaptacyjna

Technologia adaptacyjna jest terminem używanym do opisu urządzeń, które pomagają osobom niedowidzącym w różnych codziennych czynnościach. Są to między innymi: oprogramowanie komputerów powiększające widok ekranu i używające dźwięku, czy telewizory z automatycznym powiększaniem obrazu.

2.Pomoce codziennie

Są to praktyczne narzędzia usprawniające codzienne czynności, książki z dużym drukiem, mówiące książki, telefony z dużymi przyciskami, mówiące zegary, duże piloty czy sortery monet.

3. Ocena stopnia utraty wzroku

Testy, pozwalające ocenić, które pomoce będą najbardziej przydatne. Pomagają one lepiej zrozumieć występującą wadę i maksymalnie wykorzystywać pozostałe możliwości widzenia.

4. Lupy optyczne

Są to różne urządzenia z soczewkami do powiększania druku. Mogą być teleskopowe, do trzymania w ręce lub na statywie; niektóre są podświetlane.

5. Specjaliści ochrony oczu

To przede wszystkim lekarze okuliści i optycy.

6.Orientacja i poruszanie się

Szkolenia i treningi w tym zakresie pomagają osobom z wadami wzroku poruszać się samodzielnie, pewnie i bezpiecznie w domu, w okolicy i w miejscu pracy.

7.Okulista

Okulista to lekarz medycyny, który ukończył dodatkowe studia dotyczące oczu. Okuliści wykonują badania oczu, leczą ich choroby, przepisują leki i wykonują operacje. Mogą oni również wystawiać recepty na okulary i soczewki kontaktowe. Niektórzy okuliści mają specjalizację w dziedzinie chorób siatkówki.

8. Optyk

Optyk przeprowadza badanie wzroku pod kątem problemów zdrowotnych, dopasowuje okulary i soczewki kontaktowe. Niektórzy optycy specjalizują się w rehabilitacji wzroku.

Mogą one wykryć choroby oczu i skierować pacjenta do lekarza.

Informujemy, radzimy

Starsze artykuły »